Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçunda Meşru Savunma İddialarının Reddiyle Hapis Cezasının Yargıtayca Onanması Kararı.
Özet: Sanık müdafiinin kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme karşı yaptığı temyiz başvurusunda, eylemin suç vasfı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması iddiaları incelenmiş; yargılama sürecindeki usul işlemlerinin uygun olduğu, vicdani kanının dosyadaki delillerle uyumlu olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişliliği, isabet yerleri ve yaralanmanın ağırlığı dikkate alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde ve meşru savunma hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı tespit edilerek, temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1946 E., 2024/1698 K.SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüsHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasıİlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/84 Esas, 2023/655 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2023/1946 Esas, 2024/1698 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eylemin kasten öldürme olmadığından bahisle suç vasfına, meşru savunmaya ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kast ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli oluşu, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, katılandaki meydana gelen yaralanmanın ağırlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.11.2024 tarihli ve 2023/1946 Esas, 2024/1698 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.