Hastanede yaralı çocuğunu taşıma nedeniyle çıkan tartışmada işlenen hakaret suçunda haksız tahrik değerlendirilmediği için verilen mahkumiyet kararının Yargıtayca bozulması.
Özet: Hakaret suçundan mahkum olan sanık hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddi kararını temyiz inceleyen Yüksek Mahkeme, yaralı çocuğunu hastane acil servisinde tekerlekli sandalye ile taşımak isterken şikayetçi ile aralarında tartışma çıktığı anlaşılan olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasını hukuka aykırı bularak, istinaf mahkemesinin kararını bozmuş ve dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere ilk derece mahkemesine göndermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2773 E. , 2023/1893 K. SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığını ve suçun unsurlarının oluşmadığını ileri sürerek sanık hakkındaki mahkumiyet kararının bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mahkumiyetine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;Sanığın yaralı olan çocuğunu; hastanenin acil servis bölümünden travma bölümüne acil servise ait tekerlekli sandalye ile götürmek istemesi üzerine şikayetçi ile aralarında tartışma çıktığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.02.2026 tarihinde karar verildi.