Velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin düzenlenmesi davasında, davalı babanın istinaf kararını temyiz süresinin kaçırılması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine dair Yargıtay kararı.
Özet: Velayetin değiştirilmesi ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında, ilk derece mahkemesinin velayeti anneye vererek babayla kişisel ilişki kurma kararını kaldıran ve velayet değişikliği talebini reddedip kişisel ilişkiyi yeniden düzenleyen bölge adliye mahkemesi hükmüne karşı davalı baba tarafından yapılan temyiz başvurusu, kanuni iki haftalık temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı tespit edildiğinden, Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri uyarınca süreden reddedilmiştir.
2. Hukuk Dairesi         2025/10914 E.  ,  2026/1715 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/1186 E., 2025/1360 K.
DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişki Düzenlemesi
Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, kabul edilmezse kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile ortak çocuğun velâyetinin babadan alınarak anneye verilmesine ve çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.
Kararın davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davacı annenin velâyetin değiştirilmesi davasının reddine ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin 20.11.2025 tarihli ek kararı ile davalı babanın tavzih talebi kabul edilmiş ve hükme davanın velâyet yönünden kesin olduğu ifadesi eklenmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba vekili tarafından davacı annenin kişisel ilişki davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı baba vekiline 19.11.2025 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre (03.12.2025) geçirildikten sonra 07.12.2025 tarihinde verilmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı baba vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.