Yargıtay, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi gerçekleştiği için bozarak kamu davasını düşürdü.
Özet: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkum edilen sanık hakkındaki temyiz incelemesinde, yargılamanın çeşitli aşamalarında duran süreler de göz önünde bulundurularak, suçun işlendiği tarihten itibaren Türk Ceza Kanununda bu tür suçlar için belirlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin temyiz incelemesi anına kadar dolduğu tespit edilmiş; bu sebeple ilk derece mahkemesinin mahkumiyet hükmü bozularak, yeniden yargılama yapılmaksızın kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.
10. Ceza Dairesi         2024/6848 E.  ,  2026/1522 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1143 E., 2024/614 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bozma üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e bendi ile 67/4. maddesi gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
Suç tarihinden itibaren, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 01.02.2012 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 25.04.2013 tarihi arasındaki ve hükmün
açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.09.2013 tarihi ile ... ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 21.06.2014 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Açıklanan nedenle, Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.