Yargıtay, otobüs sürücüsünün buzlu yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek yayaya çarpıp ölümüne yol açtığı taksirle öldürme suçundan verilen adli para cezası ve ehliyetin geri alınması hükmünü onadı.
Özet: Islak ve buzlu zeminde direksiyon hakimiyetini kaybederek bir yayanın ölümüne neden olan otobüs sürücüsü hakkında, Adli Tıp Kurumu raporuyla tam kusurlu olduğu belirlenmesine rağmen, ilk mahkumiyet kararının bozulması sonrası yerel mahkemece hükmedilen adli para cezası ile sürücü belgesinin geri alınması cezasına karşı sanığın yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından hukuka uygun bulunmayarak reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
12. Ceza Dairesi         2025/5746 E.  ,  2026/1397 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2025/41 E., 2025/380 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.11.2024 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiş, bozma ilâmı sonrası mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 50/4-1-a, 52/2-3-4. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; dava konusu olayda kusurunun olmadığını, tanık beyanlarıyla bu durumun doğrulandığını, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 09:15 sıralarında sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otobüs ile meskun mahalde, bölünmüş iki şeritli ıslak ve buzlu zeminli yolda seyri sırasında olay mahalli virajlı ve eğimli yol bölümüne geldiğinde, orta refüj ve yol kenarında bulunan karların erimesi nedeniyle ıslak ve yer yer buzlu zeminli yolda aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun solundaki orta refüje çarparak savrulup orta refüjde bulunan trafik levhası ve ağacı devirip karşı şeride geçerek sağ yan tarafına devrilmesi ve bu esnada yolun karşısında orta refüje doğru geçmekte olan yaya ...'a çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Grup Başkanlığı ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 03.07.2015 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunun kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2026 tarihinde karar verildi.