Danıştay, kısmi bölünme sonucu yeni şirketten alınan hisselerin, bölünen şirket ortaklarına dağıtımının kar payı sayılmadığına hükmeden Bölge İdare Mahkemesi kararını onadı.
Özet: Davalı vergi idaresinin, kısmi bölünme yoluyla kurulan yeni şirketteki hisselerin bölünen şirket ortaklarına dağıtılmasının kar payı dağıtımı sayılarak resen salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve stopaj vergisine yönelik tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusu, ilk derece ve bölge idare mahkemelerinin söz konusu işlemin ortakların servetinde artışa yol açmadığı ve somut kar payı tespiti olmadığı gerekçesiyle tarhiyatı iptal eden kararlarının usul ve hukuka uygun bulunması nedeniyle reddedilerek, alt mahkeme kararları onanmıştır.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2023/6029Karar No : 2025/472TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : Tasfiye Halinde ... Ambalaj Sanayi ve Ticaret Anonim ŞirketiVEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ :Dava konusu istem: Davacı şirketin, kısmi bölünme işlemi ile bir kısım iktisadi kıymetini ayni sermaye olarak devretmesi suretiyle kurulan yeni şirkette hisselerin bölünen şirket ortaklarına dağıltılmasının, ortaklara dağıtılan kâr payı olduğu yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2015 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurum (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmî bölünme kapsamında devredilen varlıklara karşılık edinilen devralan şirket hisseleri, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 19. maddesinde yer alan düzenleme doğrultusunda, bölünen şirket ortaklarına bölünen şirketteki hisselere isabet eden değerle orantılı olarak dağıtıldığından ortakların servetinde bir artış olmadığı, kısmi bölünme neticesinde sermayede meydana gelen azalmanın geçmiş yıl kârından karşılandığı, devralan şirkete aktarılan kıymetin ayrı hesaplarda izlenmesi gerektiği yönünde herhangi bir yasal şart bulunmadığı, davalı idare tarafından da ortaklara dağıtılan geçmiş yıl kârlarına ilişkin herhangi bir somut tespit yapılmadığı dikkate alındığında dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle cezalı vergiler kaldırılmıştır.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Yapılan tarhiyattın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/02/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.