Silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen mahkumiyet kararının, yargılama gideri ve kanun maddesi düzeltmeleriyle Yargıtayca onanması.
Özet: Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf sonrası temyiz incelemesinde, Yargıtay yargılama sürecindeki usuli işlemlerin, delillerin elde ediliş biçiminin ve suç nitelendirmesinin hukuka uygun olduğunu, vicdani kanının oluştuğunu tespit ederek hükmün esasına yönelik herhangi bir aykırılık bulmamıştır; ancak duruşmada SEGBİS aracılığıyla kaydedilen savunmalara ilişkin bilirkişi ücretinin sanığa yüklenmesi ve ceza artırımında uygulanan kanun maddesinin 3713 sayılı Kanunun "5/1" maddesi yerine hatalı olarak "5" maddesi şeklinde gösterilmesi gibi usuli hatalar nedeniyle, bu hususların yeniden yargılama gerektirmemesi sebebiyle hükmün ilgili kısımlarının düzeltilmesi suretiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/390 E., 2021/1759 K.İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 18. Ağır Ceza MahkemesiSAYISI : 2018/541 E., 2019/466 K.SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmaHÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5, TCK'nın 62, 53/1-a,d,e, 53/1-c, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaBölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmıştır. Ancak; Duruşmada SEGBİS vasıtasıyla kaydedilen savunmalara ilişkin SEGBİS çözüm tutanağı düzenleyen bilirkişilere ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, ayrıca sanık hakkında hükmolunan cezanın 3713 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun'un 5/1 inci maddesi olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı, Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler açıklanan gerekçeyle yerinde görüldüğünden 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince gereği hükmün BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği gerekçeli kararda yargılama gideri dökümü kısmındaki " Segbis Ücreti: 200,00 TL" ibaresinin çıkarılması, yine "toplam" hanesinde yer alan "667,195" ibaresinin çıkarılarak yerine “467,195" ibaresinin eklenmesi, ayrıca hükmün (2) ile belirtilen kısmından "5. maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "5/1. maddesi" eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.