Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçundan beraat kararı verilen sanık hakkındaki temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onaması.
Özet: Sanık hakkında açılan hakaret davasında, ilk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararı, istinaf mahkemesince de onanmıştır. Mağdur vekili, sanığın paylaşımının hakaret suçu teşkil ettiğini, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, hesap sahibinin tespiti için bilirkişi incelemesi yapılmadığını ve paylaşımın herkese açık olması nedeniyle matufiyet unsurunun oluştuğunu ileri sürerek temyiz başvurusunda bulunmuştur. Ancak Yargıtay, yapılan incelemede, sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görmeyerek, katılan vekilinin temyiz sebeplerini yerinde bulmamış ve istinaf mahkemesinin kararını oy birliğiyle onamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/16665 E.  ,  2026/651 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/386 E. 2023/1224 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde;
Sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın paylaşımının atılı suçu oluşturması, düşünce ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilememesi, hesabın sanığa ait olmayabileceği gerekçesiyle beraat kararı verilmesine karşın bilirkişi araştırması yapılmaması, paylaşımın herkese açık yapılması ve matufiyet unsurunun oluşması nedenleriyle kararın bozularak sanığın cezalandırılması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonucuna uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.