Yargıtay 4. Ceza Dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmü kesinleştirirken, hakaret suçunda aleniyet ve haksız tahrik incelemesi eksikliği nedeniyle kararı bozdu.
Özet: Yüksek yargı makamı, bir kişinin görevi yaptırmamak için direnme suçundan kesinleşen mahkumiyetine yönelik temyiz başvurusunu usulden reddederken, hakaret suçundan verilen mahkumiyeti ise, olayın sokağa çıkma yasağı sırasında gerçekleşmesi nedeniyle aleniyet unsurunun nasıl oluştuğunun yeterince açıklanmaması ve sanığın polisin kendisini darp ettiğine yönelik ısrarlı savunması ile doktor raporundaki yaralanma bulguları karşısında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi hukuka aykırılıkları nedeniyle bozarak, dosyanın yeniden inceleme için yerel mahkemeye gönderilmesine karar vermiştir.
4. Ceza Dairesi         2023/16642 E.  ,  2026/649 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1069 E. 2023/1137 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında ;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; polislere hakaret etmemesi ve direnmemesi, polislerin darp etmesi nedeniyle parmak ısırarak karşılık vermesi nedenleriyle beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1.5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Somut olayda sanığın, sokağa çıkma yasağı sırasında gerçekleşen olayda aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması,
2. Sanığın tüm aşamalarda darp edilmesine tepki olarak hakaret ettiğine dair ısrarlı savunması, tanık G.K'nın benzer mahiyette anlatımı ve soruşturma aşamasında alınan doktor raporunda sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen " İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları''nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçların aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2026 tarihinde karar verildi.