Danıştay 8. Daire, maden kanunu uyarınca kesilen idari para cezasının iadesi davasında istinaf kararının parasal sınır nedeniyle temyiz incelemesi dışı kalmasına hükmetti.
Özet: Maden Kanununa aykırılık nedeniyle kesilen ve idare mahkemesince iptal edilen idari para cezasının iadesi ile yasal faizinin tahsili amacıyla açılan davada, Bölge İdare Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz incelemesi talebi, yargılamaya konu tutarın yürürlükteki yasal temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle temyiz yolu kapalı kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, istemin incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2023/3131 E.  ,  2025/2652 K.
"İçtihat Metni"

T.C.

D A N I Ş T A Y
SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No : 2023/3131
Karar No : 2025/2652
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... İnşaat Hazır Beton Elektrik Elektronik ve Madencilik İth. İhr. Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, Diyarbakır ili, Ergani ilçesi sınırları içerisinde ... sicil numaralı II (a) grubu maden işletme ruhsatına ilişkin olarak 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 10/4. maddesi uyarınca 38.066,00-TL idari para cezası verilmesine dair... tarih ve E... sayılı işlemin .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edildiğinden bahisle idareye ödenen 28.549,50-TL'nin, ödeme tarihi olan 27/03/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının iadesi istemine konu tutarın Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 13/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.