Taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının, temyiz sınırı ve hükmedilen para cezası miktarı nedeniyle kesinleşmesi üzerine sanık müdafiinin temyiz talebinin reddi.
Özet: Sanığın avukatı tarafından, taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz talebi, hükmedilen adli para cezasının miktarı ve yürürlükteki yasal düzenlemelerde belirtilen temyiz sınırı gözetildiğinde kararın kesin nitelikte olması sebebiyle esas yönünden incelenmeksizin reddedilmiş olup, böylece alt mahkemenin sanığın eylemlerini taksirle yaralama olarak değerlendiren ve adli para cezasıyla sonuçlanan kararı kesinleşmiştir.
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralamaHüküm : 5237 sayılı TCK7nın 89/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyetDosya incelenerek gereği düşünüldü:1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.