Özet: Taksirle yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak, sanık müdafiinin yaptığı temyiz başvurusu, hükmedilen para cezasının miktarı dikkate alındığında ilgili usul kanununda belirtilen temyiz sınırının altında kalması nedeniyle kararın kesin nitelikte olması sebebiyle üst mahkeme tarafından usulden reddedilmiştir; bu karar, belirli parasal sınırların altındaki ceza hükümlerine karşı temyiz yolunun kapalı olduğunu ve mahkemenin kararının bu nedenle kesinleştiğini göstermektedir.