Uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkumiyet kararında, tekerrür hükümlerindeki usul ve esas hatalarının Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından düzeltilerek onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının istinaf mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın şüphe üzerine kaçarken yakalanması ve üzerinden kişisel kullanım sınırının üzerinde uyuşturucu madde ele geçirilmesiyle suçun sübut bulduğu, yargılamanın usul ve esaslara uygun yapıldığı, delillerin doğru değerlendirildiği, cezanın yasalara uygun olduğu sonucuna varılarak sanık müdafiinin temyiz itirazları reddedilmiş; ancak mükerrirliğe esas alınan dosya numarasındaki yazım hatası ile mükerrirlere özgü infaz rejimine ilişkin koşullu salıverilme ibaresindeki hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmek suretiyle bölge adliye mahkemesinin kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/5380 E., 2024/2699 K.SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticaretiHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıGaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2024 tarihli ve 2024/286 Esas, 2024/20 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 53, 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıGaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/5380 Esas, 2024/2699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın kullanmak için uyuşturucu bulundurduğu, uyuşturucu madde ticaretine ilişkin delil bulunmadığı gerekçelerine ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre; şüphe üzerine durdurulmaya çalıştığı sırada kaçan sanığın polis memurlarınca yere düşmesi sonrası yakalanması sonrası düştüğü yerden kişisel kullanım sınırının üzerinde metamfetaminin ele geçirildiği olayda sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, olay tutanağı, tutanak mümzileri beyanları, ele geçirilen uyuşturucu madde miktarı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/256 Karar sayılı dosyasının esas numarasının ''2022/181'' olması gerekirken hüküm fıkrasına ''2020/181'' olarak yazılması,3.Sanık hakkında cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uyarınca çektirilmesine karar verilmesinden sonra "sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla sanığın bu suçtan dolayı almış olduğu hapis cezasının infazında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA" ibaresine yer verilmek suretiyle, 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.III. KARARGerekçe bölümünde (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.11.2024 tarihli ve 2024/5380 Esas, 2024/2699 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesinin hükmünün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "...2020/181," ibaresinin çıkarılması yerine ''...2022/181" ibaresinin eklenmesi, yine tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan ""sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla sanığın bu suçtan dolayı almış olduğu hapis cezasının infazında 5275 sayılı Kanunun 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA" ibaresinin çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2026 tarihinde karar verildi.