Yargıtay 2. Ceza Dairesinin hırsızlık suçundan verilen kararda mükerrirlik uygulamasındaki hatayı düzelterek koşullu salıverilme imkanı tanıdığı temyiz incelemesi.
Özet: Hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde, iki sanık hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararların hukuka uygun olduğu tespit edilerek temyiz itirazları reddedilip hükümler onanırken, diğer sanık hakkında kurulan hükümde ikinci kez mükerrirlik uygulamasının hatalı olduğu belirlenmiştir; zira sanığın adli sicil kaydında ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek başkaca bir ilam bulunmadığı ve birinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanması gerektiği anlaşılmış, bu hukuka aykırılık 5271 sayılı kanunun 303. maddesi uyarınca düzeltilerek hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/138 E., 2022/896 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hüküm verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesinin kararları kaldırılarak yeni hükümler tesisine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelinceSanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;Sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2020 tarihli ve 2019/6 11... /334 Karar sayılı kararına konu suç tarihinin 23.05.2019 olduğu, anılan ilâmda mükerrirliğe esas alınan ilâmın ise Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.12.2017 tarihli ve 2019/6 11... /334 Karar sayılı kararı olup, Mahkemenin 06.10.2023 tarihli ek kararı ile kesinleşme tarihinin 03.11.2022 tarihi olarak düzeltilmesine karar verildiği, bu nedenle bu ilâmın tekerrüre esas kabul edilemeyeceği gözetilmeden, sanığın adlî sicil kaydında da başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "... hükmolunan cezanın 2. Kez MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE,Tekerrüre esas alınan hükümde de tekerrür uygulaması yapıldığı, dolayısıyla sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulandığından 5275 sayılı kanunun 108/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmemesine," şeklindeki kısımların çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.