Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanıklar hakkındaki mahkumiyet kararlarına ilişkin temyiz itirazlarını hukuka uygun bularak reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan mahkûm edilen sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından onanması üzerine, sanık müdafilerince yeterli delil bulunmadığı, "şüpheden sanık yararlanır" ilkesinin ihlal edildiği, usul ve esasa aykırılıklar bulunduğu, ayrıca dosya dışı bir mağdurun ifadelerinin kararı etkilediği iddialarıyla yapılan temyiz başvuruları incelenmiş; ancak yapılan değerlendirme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık tespit edilmemiş ve sanık müdafilerinin temyiz nedenleri reddedilerek hükümler onanmıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1079 E., 2022/286 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının yeterli delil toplanmadan verildiğine, atılı eylemin sanık tarafından gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin tespit edilemediğine, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına, ceza yargılamasının temel ilkesi olan şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının esas ve usûl bakımından yasa ve hukuka aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise; sanığın suçu kabul etmediğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyet kararı vermeye yarayacak kesin ve somut delil bulunmadığına, dosyada dosya dışı bir mağdurun daha dinlendiğine, bahse konu mağdurun belirttiği olayın iddianame konusu olmadığına ve mağdurun kendiliğinden mahkeme huzuruna çıktığına, sayın mahkemenin dava dışı mağduru usule aykırı dinlemesinin hukuka aykırı olduğuna ve dava dışı mağdurun ifadelerinin mahkemeyi yönlendirdiğine ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 21. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.