Yargıtay 2. Ceza Dairesi hırsızlık suçunda savunma hakkı kısıtlaması nedeniyle hükmü bozarken, konut dokunulmazlığı ihlalinde temyiz istemini reddetti.
Özet: Yüksek Mahkeme, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemini, ceza miktarı nedeniyle hukuken temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle reddederken; hırsızlık suçundan verilen hükümde ise, ilk derece mahkemesince kararın açıklandığı oturumda sanık müdafiine esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanı sorulmayarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle usul hatası bulunduğunu belirleyerek hükmü bozmuş ve dosyanın yeniden yargılama için ilk derece mahkemesine iadesine karar vermiştir.
D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ:Ceza DairesiSAYISI : 2022/1363 E., 2022/1546 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesindeHükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın zaruri ihtiyacı sebebiyle sokaktaki bir bisikleti hırsızladığını söylediğine, bu nedenle somut olayda konut dokunulmazlığını ihlâl durumunun gerçekleşmediğine, sanığın duyduğu pişmanlığı tüm beyanlarında dile getirdiğine, çalınan bisikletin sahibine iade edildiğine, suça konu bisikletin değeri de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle sanığa ya hiç ceza verilmemesi ya da cezada indirim yapılması gerektiğine, yönelik olduğu belirlenerek ve hükmedilen cezanın süresi itibarîyla sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek yapılan incelemede; Hükmün açıklandığı 14.03.2022 tarihli oturumda duruşmada hazır bulunan sanık müdafiine esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanı sorulmayarak karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın Antalya 32. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.