Hırsızlık suçundan istinaf mahkemesince onanan hükme yönelik temyiz incelemesinde sanığın ölümü nedeniyle kamu davasının düşürülmesi kararı.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince mahkûmiyet hükmü verilmesi ve bu kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi suretiyle onanması üzerine, sanık müdafiinin temyiz başvurusu Yargıtayca değerlendirilirken, sanığın karar tarihinden sonra vefat ettiği resmi kayıtlarla tespit edilmiştir; bu durumda, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülerek, kamu davası 5237 sayılı TCKnın 64/1 ve 5271 sayılı CMKnın 223/8. maddeleri gereğince, ölüm sebebiyle düşürülmüş ve alt dereceli mahkemelerin kararları bozulmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/16164 E.  ,  2025/19119 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/855 E., 2022/1220 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın cezalandırılabilmesine yeterli, kesin delil bulunmadığına, beraate karar verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra, 14.02.2025 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.