Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen hapis cezasını onarken, sanık müdafiinin beraat talepli temyizini esastan reddetmiştir.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince 6 yıl 3 ay hapis cezası alan, istinaf mahkemesince cezası 4 yıl 2 aya düşürülen sanık ve müdafiinin; suçsuzluk, şüphe, delil yetersizliği ve beraat talepleriyle yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen üst mahkeme, hükümde hukuka aykırılık bulmadığını ve temyiz nedenlerini yerinde görmediğini belirterek, istinaf mahkemesinin hapis cezasını onamıştır.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/718 E., 2022/862 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddineTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanık ve müdafiinin istinaf talebi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesince sanığın atılı suçtan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlemediğini söylediği, şüphe olduğu, beraat kararı verilmesi gerektiği, deliler itibarıyla mahkûmiyet verilemeyeceği, sanığın temyiz isteminin ise suçu işlemediği, geçmişi nedeniyle ceza aldığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanık hakkında atılı suçtan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siirt 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.