Davacının feragatiyle sonuçlanan kamulaştırmasız el atma davasında davalı idareye maktu vekalet ücreti hükmedilmesi ve temyiz itirazlarının reddi.
Özet: Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davacının feragat dilekçesi üzerine bölge adliye mahkemesince davanın feragat nedeniyle reddedilerek davalı idare lehine maktu vekalet ücreti hükmedilmesi sonrasında, davalı idarenin lehine nispi vekalet ücreti takdir edilmesi talebiyle yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay; genel hükümlere tabi bu tür uyuşmazlıklarda davanın feragat nedeniyle reddedilmesi halinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 312. maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca davalı idare yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olduğuna karar vererek, bölge adliye mahkemesinin kararını onamıştır.
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/969 Esas, 2025/3815 KararKARAR : Esastan ret/Yeniden esas hakkında verilen kararİLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk MahkemesiSAYISI : 2023/350 Esas, 2024/490 KararTaraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı idare vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Davacı vekilinin davadan feragat ettiğine dair dilekçesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 13.11.2025 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiğinden, lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.Kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından alan 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazlara ilişkin davalarda mahkeme ve icra harçları ile vekâlet ücretinin nispi olarak uygulanması gerekmektedir; ancak genel hükümlere tabi bu tür uyuşmazlıklarda davanın feragat nedeniyle reddedilmesi halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 312 nci maddesinin birinci fıkrası ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğinde uyuşmazlığı ret ile sona erdiren davadan feragat nedeniyle davalı idare yararına maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi yerindedir.KARARAçıklanan sebeplerle;Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.