Cumhurbaşkanına hakaret suçunda, aynı eylemin kamu görevlisine hakaret suçunu da oluşturma ihtimali karşısında fikri içtima hükümleri gözetilmeden verilen mahkumiyet kararının Yargıtayca bozulması.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı sanığın itirazlarını değerlendiren temyiz mercii, sanığın eyleminin hem cumhurbaşkanına hakaret hem de kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret niteliğinde olduğu ve tek fiilden ibaret olmasına rağmen, ilgili mahkemelerce sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan açılmış olan ayrı davanın akıbetinin araştırılmaması, bu dosyaların birleştirilip birleştirilemeyeceğinin incelenmemesi ve fikri içtima ile mahsup hükümleri nazara alınarak sanığın hukuki durumunun tayin edilmemesi nedeniyle, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunu esastan reddeden kararını hukuka aykırı bularak oy birliğiyle bozmuştur.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1354 E., 2023/1302 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; hakaret etmediğine, suçlamaları kabul etmediğine, alkollü olduğuna ve antidepresan kullandığına ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine, sanık savunması, tanıklar .... ve ...'nın anlatımları ile olay tutanağına göre sanığın diğer temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.Ancak;Cumhurbaşkanına hakaret ile kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun işlenmesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 299. ve 125. maddelerinin ihlal edilmesine karşın, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi ve UYAP kayıtlarından Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/736 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında kamu görevlisine hakaret suçundan ayrı bir kamu davasının açıldığı anlaşılması karşısında, bahse konu dava dosyasının akıbeti araştırılarak mümkün olması halinde birleştirilmesi, mümkün olmaması halinde usulüne uygun şekilde dava dosyasının incelenmesi ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek, fikri içtima ve mahsup hükümleri de nazara alınıp sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,Hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.02.2026 tarihinde karar verildi.