Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu kesinlik sınırını aşmayan alacak miktarı nedeniyle davalı ve davacı vekillerinin temyiz dilekçelerinin reddine ilişkin kararı.
Özet: Yargıtay, davalı vekilinin temyiz ettiği bölge adliye mahkemesi kararında hükmedilen 32.285,49 TLlik miktarın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri uyarınca belirlenen 58.800,00 TLlik temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermiş; davalının temyiz talebinin usulden reddedilmiş olması sebebiyle de davacının katılma yoluyla yaptığı temyiz başvurusunu da usulen reddetmiştir.
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 62. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/65 E., 2025/844 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 25. İş MahkemesiSAYISI : 2019/512 E., 2022/4 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.Dosya içeriğine göre davalı aleyhine hüküm altına alınan miktar 32.285,49 TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL ’nin altında kalmaktadır. Karar davacı vekili tarafından katılma yolu ile temyiz edilmiş olmakla, davalının temyiz istemi Dairemizce esasa girilmeden reddedildiğinden; 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 348/2 hükmü gereğince davacının temyiz isteminin de reddi gerekmiştir.KARARAçıklanan sebeplerle;1. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2. Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin REDDİNE, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.