2. Ceza Dairesinin, lehe bozmadan sirayetle faydalanan hükümlünün temyiz hakkı olmaması nedeniyle başvurusunu reddetmesi ve sanığın etkin pişmanlık nedeniyle hükümdeki maddi hata itirazının değerlendirilerek hükmün onanması kararı.
Özet: Yargıtay, önceki hükmü temyiz etmeyip lehe bozmadan sirayet yoluyla faydalanan hükümlünün sonraki mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebini usuli nedenlerle reddederken; diğer sanığın etkin pişmanlık göstererek zararı gidermesi ve hükümde TCK 168/2 maddesinin uygulanmasının maddi hata olarak tespit edilmesine rağmen, temyiz nedenlerini yerinde görmeyerek hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü onamıştır.
BOZMA ÜZERİNE
MAHKEMESİ:Asliye Ceza MahkemesiSAYISI : 2022/612 E., 2023/103 K.HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onamaI. Hükümlü ...'nin Temyiz Talebinin İncelenmesi NeticesindeYargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas, 2012/1819 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere önceki kararı temyiz etmeyen veya temyiz talebi reddedilen hükümlünün sonraki hükmü temyiz edemeyeceğine ilişkin ilke ve kabuller karşısında; Dairemizin 26.10.2022 tarihli ve 2021/4763 Esas, 2022/17605 Karar sayılı ilâmı ile diğer sanık hakkındaki lehe bozmanın, mahkemece verilen 21.06.2016 tarihli hükme yönelik temyiz talebi bulunmayan hükümlüye de sirayetine karar verilmesi üzerine yeniden kurulan inceleme konusu hükme ilişkin hükümlü tarafından temyiz isteminde bulunduğu, ancak hükümlünün sirayet nedeniyle bozma sonrası verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi gereği lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan hükümlü hakkında, bozma sonrası mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,II. Sanık ...'un Temyiz Talebinin İncelenmesi NeticesindeSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın etkin pişmanlık göstererek zararı soruşturma aşamasında giderdiği anlaşıldığından hükümde uygulama maddesi olarak 168/2. maddesinin gösterilmesi maddi hata olarak kabul edilmiştir.Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.