Özet: Okuma yazma bilmeyen ve geçim kaynağı olmayan davacı, boşandığı eşinden ayrı yaşadığı iddiasıyla, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yersiz ödeme olarak belirlenen borcun iptalini ve haksız yere kesilen aylıklarının yeniden bağlanmasını talep etmiştir. Davalı kurum ise, aynı konuda daha önce açılan ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen bir davada davacının eski eşiyle birlikte yaşadığının tespit edildiğini, bu nedenle mevcut davanın kesin hüküm ve derdestlik nedeniyle reddedilmesi gerektiğini savunmuş, ayrıca davacının önceki dava sonucu ödemesi gereken meblağı da ödemediğini belirtmiştir. İlk derece mahkemesi davacıyı haklı bularak borcun iptaline ve kesilen aylıkların iadesine karar vermiş, istinaf mahkemesi de bu kararı onamıştır; davalı kurum ise temyiz talebinde, önceki kesinleşmiş karara ve davacının borçlu olduğu gerçeğine rağmen yerel mahkemenin hatalı karar verdiğini ileri sürmektedir.