Yargıtayın, hakaret suçundan verilen mahkumiyet ve istinaf red kararlarında hukuka aykırılık görmeyerek sanık müdafiinin temyiz istemini esastan reddetme kararı.
Özet: Yargıtay, hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, dosya kapsamındaki şikayet, tanık beyanları ve haciz tutanağı gibi delillerle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğunu, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin yerinde olduğunu belirterek sanık müdafiinin temyiz sebeplerini reddetmiş; eylemin aleni bir işyerinde işlenmesine rağmen TCK 125/4. maddesinin uygulanmamasına ilişkin bir eleştiri getirilse de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmadığını kaydederek, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/3449 E., 2023/3825 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1.Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği, tanık beyanları ve sanık savunmalarına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair haciz tutanağından başka delil olmadığına, katılanın haksız tahrik niteliğinde fiillerinin bulunduğuna, TCK.nın 58.maddesine esas ilamın denetime elverişli olacak şekilde getirtilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE Tüm dosya kapsamı, şikayetçinin aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık beyanları ve haciz tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın eylemini aleni olan işyerinde işlemesine karşın hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı belirlenerek yapılan incelemede, eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.