Yargıtay, Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla açılan davada matufiyet unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararını onadı.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı, katılan vekilinin sanığın ifadelerinin katılanı hedef aldığı ve cezalandırılması gerektiği yönündeki istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince reddedilmesinin ardından temyiz incelemesine tabi tutulmuş; Yargıtay, sanığın paylaşımının katılanı hedef almadığı ve beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna vararak istinaf ve ilk derece mahkemelerinin kararını onayarak temyiz istemini esastan reddetmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/322 E., 2023/2090 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın kullandığı ifadeler ile katılanı hedef aldığı ve bu suretle matufiyet unsurunun oluştuğuna, neticeten sanığın cezalandırılması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın paylaşımı ile katılanı hedef almadığının anlaşılması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Söğüt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.02.2026 tarihinde karar verildi.