Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanık hakkında hırsızlık suçundan istinafın esastan reddi kararını onarken, konut dokunulmazlığı ihlali hükmünü temyiz edilemez buldu.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurusunda, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin kararın hükmolunan ceza miktarı sebebiyle temyiz kabiliyeti olmadığından bu yöndeki istem reddedilmiş; hırsızlık suçundan ise sanık müdafiinin olay tarihinde başka yerde olma, tanık beyanı çelişkisi, bilirkişi raporu hatası ve somut delil yokluğu iddialarına dayanarak yaptığı temyiz başvurusunun esastan reddi ile bölge adliye mahkemesince verilen onama kararında hukuka aykırılık bulunmadığına karar verilerek, hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/14751 E.  ,  2026/1221 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/3413 E., 2021/3513 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
SUÇLARIN TARİHİ : 22.09.2020
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından dava açıldığı, verilen kararın bahse konu suçlara ilişkin olduğu; mala zarar verme suçuna ilişkin temyize konu bir hüküm olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın olay tarihinde başka yerde olduğuna dair görüntülerin değerlendirilmediğine, tanığın çelişkili beyanına dayanılarak hüküm kurulduğuna, bilirkişi raporunun hatalı olduğuna, sanığın suç işlediğine dair somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararına yönelik Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.01.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.