Vergi Usul Kanunu kapsamında sahte belge düzenleme suçunda bir sanık hakkında beraatın temyiz edilemezliği ve diğer sanık için zamanaşımından davanın düşmesi kararı.
Özet: Bu kararda, bir sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair temyiz istemi, ilgili yasal düzenlemeler gereği temyiz incelemesine tabi olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş; diğer sanık yönünden ise, isnat edilen sahte belge düzenleme suçunda 31.12.2009 olan suç tarihinden itibaren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili maddelerinde öngörülen en fazla 12 yıllık dava zamanaşımının, temyiz incelemesi öncesinde gerçekleştiği anlaşıldığından, söz konusu sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine oybirliğiyle karar verilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/4235 E., 2018/5389 K.SUÇ : Sahte belge düzenlemeHÜKÜMLER: Temyiz isteminin esastan reddi, beraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozmaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: A.Sanık ... hakkında beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar yönelik temyiz istemi yönünden;5271 sayılı Kanunun 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B.Sanık ... hakkındaki hükmüne yönelik temyiz istemi yönünden;Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı Kanunun 66/1. maddenin (e) bendi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, en aleyhe kabulle suç tarihi olan "31.12.2009" tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olduğu ve ve dosya içeriği itibariyle de 5271 sayılı Kanunun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşıldığından, hükmün 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, Dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.