istanbul bölge adliye mahkemesi, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, ilk derece mahkemesi kararının istinaf sınırının altında kalması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunu reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, ilk derece mahkemesi kararının istinaf sınırının altında kalması nedeniyle davalı vekilinin istinaf başvurusunu reddetmiştir.

Özet: Bir kargo sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında, ilk derece mahkemesince davacının kısmen kabulüne hükmedilen ve davalı aleyhine verilen 280 USD ve 255 Euro tutarındaki alacağın, karar tarihindeki Türk Lirası karşılığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun belirlediği istinaf parasal sınırının altında kalması nedeniyle kesin nitelikte olduğu ve bu sebeple davalının karara yönelik istinaf başvurusunun usulden reddedilmesi gerektiği belirtilmiştir.

T.C.

İSTANBUL

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

43. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO:2022/1463

KARAR NO:2026/534

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:İSTANBUL ANADOLU 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ:21/04/2022

NUMARASI:2019/912 Esas - 2022/309 Karar

DAVA:Tazminat (Kara Taşımacılığı Kaynaklı)

İSTİNAF KARAR TARİHİ:26/03/2026

İlk derece Mahkemesince verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmakla, dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:Dava, taşıma(kargo) sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili davasıdır.Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 280 USD ve 255 Euro'nun davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 341/2. Maddesine göre, miktar ve değeri 2022 yılı için 8.000,00 Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Ayrıca anılan maddenin dördüncü fıkrasında da alacağın tamamının dava edildiği durumlarda asıl talebin kabul edilmeyen bölümü istinaf sınırının altında kalan tarafın istinaf yoluna başvuramayacağı düzenlenmiştir. Miktar olarak kesin nitelikteki karar ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince, karara karşı kanun yolunun açık olduğunun belirtilmesi de sonuca etkili değildir. İlk derece mahkemesince, istinaf eden davalı aleyhine karar verilen kısmın dava tarihindeki TL karşılığı ise 3,237,15 TL'dir. Bu haliyle, davalı tarafça istinafa konu edilen kısım miktar itibariyle kesindir.Her ne kadar İlk derece Mahkemesince davalının aleyhine verilen kısmen kabul kararına karşı istinaf yoluna başvurulmuş ise de; miktar itibariyle hüküm tarihinde geçerli olan istinaf sınırını geçmeyen bu karara karşı HMK'nın 341/2. maddesi uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulamayacağından davalının istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR:Gerekçesi yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere;

1-Davalı vekilinin istinaf dilekçesinin HMK'nın 346/1. Maddesi uyarınca REDDİNE,

2-İstinaf yoluna başvuru sırasında alınan istinaf karar harcı ile istinaf başvuru harcının istemi halinde davalıya iadesine,

3-İstinaf yoluna başvuran davalı tarafından yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına, Dair, dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda HMK 362(1)-a maddesi gereğince kesin olmak üzere, oy birliği ile karar verildi. 26/03/2026