Danıştay 7. Daire, mükellefiyeti resen terkin edilen şirketin Özel Tüketim Vergisi ve vergi ziyaı cezası ödeme emri iptali talebini, tebligat usulsüzlüğü ve zamanaşımı iddialarını reddederek onadı.
Özet: Davacı şirket, 2017 yılına ait üç araç için takdir komisyonu kararlarıyla belirlenen özel tüketim vergileri, vergi ziyaı cezaları ve gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açmış, mükellefiyet kaydının 2019da resen terkin edilmesinin ardından elektronik ortamda tebliğ edilen vergi ceza ihbarnamelerinin hukuka aykırı olduğunu ve alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürmüş; fakat ilk derece mahkemesi ve bölge idare mahkemesi, kamu alacağının usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiş, Danıştay da temyiz istemini reddederek bu kararları hukuka ve usule uygun bularak onamıştır.
T.C.
D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2023/639Karar No : 2025/284 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... Promosyon Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Defterdarlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 3 adet araç için takdir komisyonu kararlarıyla takdir edilen matrah üzerinden 2017 yılının Eylül dönemine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergileri, kesilen vergi ziyaı cezaları ile hesaplanan gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, vergi ceza ihbarnamelerinin 03/04/2021 tarihinde elektronik ortamda davacı şirkete tebliğ edilmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine dava konusu ödeme emrinin düzenlenerek tebliğ edildiği, her ne kadar davacı tarafından mükellefiyet kaydının 28/02/2019 tarihinde resen terkin edildiği, dolayısıyla, vergi ceza ihbarnamelerinin tebliğinin usule aykırı olduğu iddia edilmişse de, dava konusu ödeme emrinin de aynı şekilde tebliğ edildiği ve süresinde dava konusu edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleştiği ve vadesinde ödenmediği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Mükellefiyet kaydının 28/02/2019 tarihinde re'sen terkin edildiği, dava konusu ödeme emrinin dayanağı vergi ceza ihbarnamelerinin elektronik ortamda tebliğ edilmesinin hukuka aykırı olduğu, alacağın zamanaşımına uğradığı ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine,2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararının ONANMASINA, 3.... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/01/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.