Tasarrufun İptali Davasında Davacı Vekilinin Karar Düzeltme İsteminin HUMK 440 Şartlarını Taşımaması Nedeniyle Reddi ve Para Cezası Uygulanması Kararı.
Özet: Tasarrufun iptali davasında yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmü, davacı ve davalı vekillerinin temyizi üzerine yüksek mahkemece bozulmuş; ardından davacı vekilinin bu bozma kararına karşı yaptığı karar düzeltme istemi, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde belirtilen koşulları taşımadığı gerekçesiyle oybirliğiyle kesin olarak reddedilmiş olup, usulüne uygun olmayan bu talep nedeniyle karar düzeltme isteyen davacıdan takdiren 3.000 TL para cezasının alınarak hazineye gelir kaydedilmesine karar verilmiştir.
4. Hukuk Dairesi         2024/11677 E.  ,  2025/17317 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/42 E., 2022/111 K.
Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili ve davalılar ... ve .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 13.12.2023 tarih ve 2022/12106 Esas, 2023/13423 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,
Aynı Kanunun 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 3.000,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,
492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,
25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.