Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen beraat kararının istinafta reddi sonrası yapılan temyiz başvurusunu esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hakaret suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, katılan vekilinin sanığın sosyal medya paylaşımındaki yorumların hakaret içerdiği ve matufiyet koşulunun gerçekleştiği iddialarıyla yaptığı istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından esastan reddedilmesi üzerine, hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Yargıtay tarafından da temyiz isteminin esastan reddedilerek hükmün oy birliğiyle onanmasıyla kesinleştiği belirtilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/4974 E.  ,  2026/5585 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1276 E. 2024/481 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyizinin; sanığın suça konu sosyal medya paylaşımına hakaret içerikli yorum yaptığının sabit olduğu, katılana yönelik sarf edilen sözlerde matufiyet koşulunun gerçekleştiği, katılanın hedef alındığının açıkça anlaşılır olduğu, sanığın cezalandırılması gerektiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.03.2026 tarihinde karar verildi.