Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sağlık çalışanına hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü, haksız tahrik iddialarını reddederek onadı.
Özet: Sanık hakkında sağlık teknisyeni ve özel güvenlik görevlilerine yönelik hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararının, ilk derece mahkemesince toplanan delillerle eylemin sabit görülerek istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin mağdurun görevde olmaması ve haksız tahrik iddiaları Yargıtay tarafından değerlendirilmiş; ancak mağdurların aşamalardaki uyumlu beyanları, tanık ifadeleri ve olay tutanağı gibi delillerle desteklenen eylemin hukuka uygunluğu ve haksız tahrik koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle, temyiz isteminin esastan reddedilerek bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına hükmedilmiştir.
4. Ceza Dairesi         2024/2743 E.  ,  2026/4305 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2627 E., 2023/3672 K.
SUÇ: Hakaret
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön incelemede sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesinin (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, mağdur ...'ın görevi başında olmaması nedeniyle sanığın olay günü istenen tetkiki yaptırmak için 40 dakika beklediğine, bu nedenle olayların büyüdüğüne, sanığın sağlık çalışanlarına hakarette bulunmadığına, cezanın hakkaniyet ilkelerine aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı, sağlık teknisyeni ve özel güvenlik görevlisi olan mağdurların aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanlarda bulunmaları, tanıkların iddiayı doğrulaması ve olay tutanağı karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, haksız tahrik koşullarının oluştuğuna dair somut delil bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2026 tarihinde karar verildi.