Hırsızlık suçundan mahkûmiyet kararının temyizinde, sanığın barınma yoksunluğu, zorunluluk hali ve etkin pişmanlık iddialarının reddedilerek hükmün Yargıtayca onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmü, önceki bozma kararı sonrası yeniden kurulduktan sonra, sanık ve müdafiinin zorunluluk, barınma yoksunluğu, uyuşturucu etkisi, pişmanlık, mağdurun zararını karşılama, cezanın ölçüsüzlüğü ve eksik inceleme gibi çeşitli gerekçelerle yaptığı temyiz başvurusu incelenmiş; ancak Yargıtay, hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını tespit ederek mahkûmiyet kararını hukuka uygun bulmuş ve temyiz istemlerini esastan reddederek hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/14648 E.  ,  2025/25120 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/1033 E., 2025/199 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin “Zorunluluk ve zorlayıcı nedenlerin gözardı edildiği, sanığın barınma yoksunluğu ve sosyal dışlanma sonucu suçu işlediği, TCK’nın 27. maddesinin uygulanması gerektiği, cezanın ölçülülük ilkesinin üstünde kaldığı, kamera kayıtlarının tam olarak çözümlenmediği, bilirkişi marifetiyle teknik değerlendirme yapılıp yapılmadığının açıklanmadığı, TCK'nın 62, 50, 25/2 ve sanığın lehine olan diğer hükümlerin uygulanması gerektiği", sanığın temyiz istemi "Pişman olduğu, şikâyetçinin zararını karşıladığı, uyuşturucu maddenin etkisi altında suç işlediği, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir 57. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca İzmir 57. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.