Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının hukuka uygunluğunu tespit ederek temyiz itirazını reddederken, iş yeri dokunulmazlığı ihlali hükmüne yönelik temyiz başvurusunu yasal engel nedeniyle reddetti.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin bölge adliye mahkemesince onanması üzerine temyiz incelemesi yapan Yargıtay, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin temyiz başvurusunu kanunen temyiz edilemez nitelikte olması sebebiyle reddetmiş; hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemini ise, sanığın delil yetersizliği ve indirim nedenlerinin değerlendirilmemesi iddialarını inceleyerek bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle esastan reddederek onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/21740 E.  ,  2025/25126 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2022/2406 E., 2022/2381 K.
SUÇLAR :Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama
I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/2406 Esas, 2022/2831 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanık hakkında bazı fiziki ve morfolojik benzerliklerden bahisle düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiği, dosyada kesin ve şüpheye yer bırakmayacak nitelikte bir delil bulunmadığı, sanığın yargılama sırasında hiçbir olumsuz davranışı bulunmamasına rağmen ilk derece mahkemesince bu hususlar takdiri indirim için incelenmeden hüküm kurulduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.