Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyiz talebini usulen reddederken, iş yeri dokunulmazlığının ihlalinde birleşik suç iddialarını esastan reddederek mahkûmiyeti onadı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin, hükmolunan cezanın miktar ve türü nedeniyle kanunen temyiz edilemez olduğundan reddine; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak ise, sanık ve müdafiinin beraat veya bileşik suç iddiasına dayalı temyiz nedenlerinin yerinde görülmeyerek, ilk derece mahkemesinin kararının istinaf incelemesinde değiştirilerek yeniden mahkûmiyet kuran bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun bulunması sebebiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/21457 E.  ,  2025/25127 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1296 E., 2022/2258 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, mahkûmiyet hükmü kaldırılarak mahkûmiyetine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanığın hırsızlık suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli ve 2021/1296 Esas, 2022/2258 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Cezalandırılabilmesi için kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikte ispatın gerektiği, berat etmesi gerektiği", sanık müdafiinin temyiz isteminin "İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hırsızlık suçunun unsurunu oluşturduğu, TCK’nın 42. maddesi anlamında bileşik suçun sözkonusu olduğu, sanığa her iki suçtan ceza verilemeyeceğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılmak suretiyle kurulan mahkûmiyet hükmü hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.