Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararında, kazanılmış hak ilkesi gereği ceza infazına ilişkin hükmün Yargıtay tarafından düzeltilerek onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair kararın temyiz incelemesinde, savunmanın beraat talebi ve diğer temyiz nedenleri reddedilmiş; ancak ilk derece mahkemesince cezanın tayin şekli ile ilgili olarak, kazanılmış hak prensibi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazına karar verilmesi gerekirken, yeniden ceza tayini yönünde hüküm kurulması hatası tespit edilmiştir; bu hata, hukuki nitelikte ve davanın esasını etkilemediğinden, hüküm duruşma yapılmaksızın "sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde düzeltilerek, diğer yönlerden temyiz isteminin esastan reddiyle düzeltilmiş haliyle onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2025/13672 E.  ,  2025/25030 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/869 E., 2025/2309 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın herhangi bir menfaat temin etmediğinin sabit olduğu ve aksine bir delil de dosya kapsamında bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, sanık sonuç ceza olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir istinaf istemi bulunmadığı, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından sanığın sonuç itibarıyla ''NETİCETEN İKİ YIL 6 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibaresi çıkarılarak yerine "sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1 maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.