İş yeri dokunulmazlığı ihlali suçundan temyiz başvurusu reddedilirken, hırsızlıkta tekerrür uygulaması hatasının düzeltilerek hükmün onandığı Yargıtay kararı.
Özet: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan temyiz başvurusu, temyiz incelemesine tabi olmaması nedeniyle reddedilmiştir; hırsızlık suçuna ilişkin temyiz incelemesinde ise, ilk derece mahkemesinin sanığın adli sicil kaydındaki bir önceki ilamı, infaz tarihinden suç tarihine kadar yasal sürenin geçtiği için tekerrüre esas alamayacağı halde mükerrirlere özgü infaz rejimini uyguladığı tespit edilmiş, bu hukuka aykırılık, hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle düzeltilerek, hükmün diğer yönleriyle onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/23717 E.  ,  2025/25020 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/665 E., 2023/744 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama
I. Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Midyat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2013 tarihli ve 2013/80 Esas, 2013/115 Karar sayılı ilamının, 28.02.2012 olan infaz tarihinden itibaren, incelemeye konu suçun işlendiği 06.02.2017 tarihine kadar 3 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında yer alan diğer ilâmların da tekerrüre esas nitelikte olmadığı gözetilmeden, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına," karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının,5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.