Yargıtay 4. Ceza Dairesi, avukata yönelik hakaret suçlamasında kira anlaşmazlığı kaynaklı beraat kararını onadı ve temyiz istemini esastan reddetti.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen hakaret suçundan mahkumiyet kararının bölge adliye mahkemesince kaldırılarak beraatine karar verilmesi üzerine, katılan vekilinin sanığın avukat olan katılana görevi nedeniyle hakaret ettiği iddiasıyla mahkumiyet talebiyle yaptığı temyiz başvurusu, Yargıtay tarafından, sanığın sözlerinin avukat olan katılan ile aralarındaki kira anlaşmazlığından kaynaklandığı ve hakaret suçunun unsurlarını taşımadığı gerekçesiyle esastan reddedilerek, bölge adliye mahkemesince verilen beraat hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1908 E., 2024/52 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : BeraatTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanığın eyleminin kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçu kapsamında kalması ihtimaline binaen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılıp sanığın beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın katılana avukatlık görevi dolasıyla hakaret ettiğine, atılı suçun oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanığın dava konusu olaydan sonra da eylemlerine devam ettiğine, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan da değerlendirme yapılmasına bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve dava dosyası içeriğine göre; sanığın, avukat olan katılan ile önceye dayanan kira anlaşmazlığı nedeniyle söylediği sözlere yönelik Mahkemenin inanç ve takdiri yerinde görülmekle, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 46. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.02.2026 tarihinde karar verildi.