Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı yapılan, delil yetersizliği ve şüpheden sanık yararlanır iddialarını içeren temyiz başvurularını esastan reddetmiştir.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan mahkum edilen sanıkların müdafilerinin, delillerin hatalı değerlendirildiği, şüpheye dayalı mahkumiyet kurulduğu ve kesin delil bulunmadığı yönündeki temyiz itirazlarını değerlendirerek, ilk derece mahkemesi kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığını ve bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurularını esastan reddeden kararlarının hukuka uygun olduğunu tespit etmiştir; bu doğrultuda, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerini reddederek, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin onanmasına oy birliğiyle karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/315 E., 2022/1171 K.SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafinin temyiz isteminin "Delillerin takdirinde hataya düşüldüğü, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunması gerektiği, somut olayda şüpheye dayalı mahkûmiyet kurulduğu, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği", sanık ... müdafinin temyiz isteminin "Kararın yasal dayanaktan yoksun olduğu, sanığın cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, soyut suçlamalara dayanılarak karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılanlara yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.