Yargıtay, karşılıksız yararlanma suçunda kovuşturma aşamasında yapılan ödemenin etkin pişmanlık hükümleri kapsamında düşme kararı verilmesine engel olmadığını onadı.
Özet: Karşılıksız yararlanma suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesinin düşme kararı vermesini ve bu kararın bölge adliye mahkemesince hukuka uygun bulunarak onanmasını takiben, katılan vekilinin, zararın kovuşturma aşamasında giderilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin yanlış uygulandığı ve düşme kararının hatalı olduğu yönündeki temyiz itirazları, Yargıtay tarafından dosyadaki hükmün herhangi bir isabetsizlik taşımadığı ve bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesince verilen onama hükmü kesinleşmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/25922 E.  ,  2025/24937 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1876 E. 2023/920 K.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz talebinin, mahkeme gerekçeli kararında, sanığın kaçak tüketim tutarını soruşturma aşamasında kendisine hatırlatılmadığından kurum zararının tamamını her ne kadar kovuşturma aşamasında giderse de bunun soruşturma aşamasında karşılanan ve bilirkişi tarafından belirlenen tutarı karşılayan ödeme ile zararın karşılanmış kabul edilmesi gerektiğinden bahisle sanık hakkında TCK 168/5 ve CMK 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar vermişse de yüksek mahkemece dosya incelendiğinde; sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hükümlerinin bildirilip bildirilmediğinin dosyadan anlaşılamayacağı ve madde düzenlemesinin anlamının açık olması nedeniyle TCK'nın 168/5. maddesinin uygulanmasında somut bir hata yapıldığı, ödeme kovuşturma aşamasında yapıldığı için sanık hakkında ceza hükmü kurulması gerekirken düşme kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Andırın Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.