Danıştay Üçüncü Dairesi, tasfiye edilen şirketin sahte fatura düzenlemesi nedeniyle kanuni temsilciye salınan vergi cezalarına karşı açılan davanın süre aşımından reddedilmesi kararını temyiz itirazını reddederek onadı.
Özet: Tasfiye edilmiş bir şirketin sahte fatura düzenlediği iddiasıyla kanuni temsilciye 2018 yılı için resen salınan vergi ziyaı cezalı kurumlar, geçici ve katma değer vergileri ile özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle açılan dava, e-tebligatların yasal süresinde tebliğ edilmiş sayılmasına rağmen 30 günlük dava açma süresi geçtikten sonra açıldığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi tarafından süre aşımı nedeniyle reddedilmiş; davacının ihbarnamelerden geç haberdar olduğu yönündeki temyiz iddiaları, bölge idare mahkemesinin bu ret kararını onayan hükmünün bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz istemi reddedilerek bölge idare mahkemesi kararının onanmasına kesin olarak karar verilmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/5714Karar No : 2025/142TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...İSTEMİN KONUSU:.... Vergi Mahkemesinin...tarih ve E:..., K... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren ... Lojistik İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak kanuni temsilci sıfatıyla 2018 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül ve Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi, Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin davacının e-tebligat adresine 13/12/2023 ve 26/12/2023 tarihlerinde gönderildiği, 18/12/2023 ve 31/12/2023 tarihlerinde tebliğ edilmiş sayıldığı dikkate alındığında, bu tarihlerden itibaren 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 26/03/2024 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İhbarnamelerden en erken 27/02/2024 tarihinde okunarak haberdar olunduğu, bu konuda Gelir İdaresi Başkanlığınca tarafına herhangi bir bilgilendirme yapılmadığı, 2018 yılının muhtelif dönemlerine ait vergi ve cezalar için 31/12/2023 tarihinde dolacak olan tarh zamanaşımı süresinin geçirilmemesi amacıyla bilinen adresi yerine elektronik adresine tebligat yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3.Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 24/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.