Danıştay Üçüncü Daire, sahte fatura düzenleme gerekçesiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin bir kata indirilerek, mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı yönündeki kararı onadı.
Özet: Davalı vergi dairesinin sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla kestiği üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergiye karşı açılan davada, ilk derece mahkemesi geçici vergiyi kaldırıp cezayı bir kata indirmiş, bölge idare mahkemesi bu kararı onaylamış, davalı idarenin cezayı tekrar üç kata çıkarmak amacıyla yaptığı temyiz başvurusu ise, hukuka uygun bulunan alt derece mahkemesi kararı nedeniyle reddedilerek, vergi ziyaı cezasının bir kata indirilmesi yönündeki karar kesinleşmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A YÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/2319Karar No : 2025/171TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...VEKİLİ : Av....KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Dış Ticaret Limited ŞirketiVEKİLİ : Av...İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporu uyarınca 2019 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki saptamalardan komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği sonucuna ulaşıldığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan fillerle sebebiyet verildiğinden geçici vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;1. Temyiz isteminin reddine,2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.