Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz incelemesi sonucu onarken, tekerrür ve denetimli serbestlik hükümleri de değerlendirilmiştir.
Özet: İlk derece mahkemesinin konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından sanık hakkında verdiği beraat kararları, katılan vekili ile savcılığın istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince bozularak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş; bu kararın sanık müdafii tarafından "cezalandırmaya yeterli somut delil bulunmadığı" gerekçesiyle temyiz edilmesi neticesinde Yargıtay, bölge adliye mahkemesi hükümlerinde hukuka aykırılık tespit etmeyerek, sanığın temyiz itirazlarını reddetmiş ve ikinci kez mükerrir olan sanık için infaz aşamasında denetimli serbestlik ile koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanabileceğini de belirterek mahkûmiyet kararlarını oy birliğiyle onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/23857 E.  ,  2025/24904 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/857 E., 2023/778 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece mahkemesinin konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin katılan vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı akabinde Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 53, 58 maddelerinden 1 yıl hapis cezası ile, ve yine aynı Kanun'un 151/1, 53, 58 maddelerinden 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan hükümlerin temyizi kabil olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 1 numaralı ret istemine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin "cezalandırmaya yeter kesin, somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraate karar verilmesi gerektiğine " yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN kısmen Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.