Hırsızlık davasında, bozma kararının hükümlüye sirayet etmemesi nedeniyle bir sanığın temyiz isteminin reddi ve diğer sanığın mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesi sonucu onanması.
Özet: Yargıtay, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde, sanığın önceki bozma kararının hükmü kesinleşen diğer hükümlüye sirayet etmeyeceği ve bu durumun temyiz hakkı vermeyeceği gerekçesiyle ilk temyiz istemini reddetmiştir. Ancak sanık müdafiinin bozma üzerine kurulan hükme ilişkin temyiz dilekçesini usulen kabul edilebilir bulmasına rağmen, toplanan deliller ve mahkemenin takdirini yerinde bularak ileri sürülen temyiz nedenlerini reddetmiş ve sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünü onamıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/1514 E., 2025/210 K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜMLER : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaI. Sanık ...'ın Temyiz İsteminin İncelenmesindeDairemizin 06.03.2024 tarihli ve 2024/3012 Esas, 2024/3766 Karar sayılı kararındaki, sanık ... hakkındaki bozma sebebinin, temyiz etmeyen ve hakkındaki hüküm kesinleşen hükümlü ...'a sirayet ettirilmesinin, hükümlü ...'a bozmadan sonra verilen 13.02.2025 tarihli hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ve sirayet müessesinin yasal sonucu gereği hükümlünün bu hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığından, sanık ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,II. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesindeSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.