Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf reddi sonrasında, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddedilerek Yargıtay tarafından onanması.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararını incelemiş, sanık müdafiinin eksik inceleme, suç unsurlarının oluşmaması ve şüpheden sanık yararlanır gibi gerekçelerle yaptığı temyiz itirazlarını yerinde bulmamış, dosyada tespit edilen suç tarihine ilişkin maddi hatanın sonuca etkili olmadığını belirterek, bölge adliye mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğuna karar vermiş ve bu doğrultuda sanık müdafiinin temyiz istemini reddedip hükmü onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1162 E., 2022/1734 K. SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik ve hatalı incelemeler sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanığın kartını diğer sanık ...'a karşılıksız ve atılı eylemlerden bilgisi olmadan verdiği ve suçtan menfaat elde etmediği, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, dosya kapsamında sanığın suça konu fiili işlediğine dair somut bir bilgi veya belge bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,Dosya kapsamına göre suçun işlendiği tarihin 02.01.2019 olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece suç tarihinin 03.01.2019 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.