Mala zarar verme ve iş yeri ihlali suçlarında temyiz edilemezlik, hırsızlık suçunda ise tekerrür hükümlerinin yanlış uygulanması nedeniyle hükmün düzeltilerek bozulması.
Özet: Bu kararda, sanık hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebi, ceza miktarı ve niteliği itibarıyla yasal temyiz edilebilirlik şartlarını taşımadığı için reddedilmiş; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde ise, sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydının yanlış tespit edildiği, uzlaştırma kapsamındaki bir ilamın hatalı şekilde tekerrüre esas alındığı, ancak başka bir ilamın esas alınması gerektiği tespit edilerek, bu hukuka aykırılığın temyiz incelemesi sırasında doğrudan düzeltilmesi suretiyle hüküm fıkrasından hatalı tekerrür uygulamasının çıkarılıp doğrusunun eklenmesine hükmedilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/17597 E.  ,  2025/21862 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/829 E., 2022/2391 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I- Mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
Sanık hakkında, Ankara 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2022 tarihli ve 2021/738 Esas, 2022/1 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53... . maddeleri uyarınca kurulan 4 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmü, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli, 2022/829 Esas ve 2022/2391 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca kurulan 12 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesinin (b) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile karar verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın pandemi salgını sebebiyle katılanın zararını gideremediğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 16.04.2019 karar tarihli, 2016/4 72... /469 Karar sayılı ilâmı uyarınca verilen 6.000,00 TL adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adlî sicil kaydındaki 5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesi uyarınca verilmiş 6.080,00 TL adlî para cezasını içeren Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2016/301 Esas, 2017/491 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Sanığın adlî sicil kaydına göre Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2016/301 Esas, 2017/491 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 16.04.2019 karar tarihli ve 2016/4 72... /469 Karar sayılı ilâmı uyarınca verilen 6.000,00 TL adlî para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 66. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.