Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığı ihlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde yargılama giderlerinin paylaştırılması hatasını düzelterek onama kararı verdi.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkûmiyet kararlarına yönelik sanıkların delil yetersizliği ve beraat taleplerini esastan reddederek hükümleri onamış; ancak, yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak alınması hükmünü, her bir sanığın sebep olduğu giderlerin ayrı ayrı, ortak giderlerin ise payları oranında tahsil edilmesi gerektiği gerekçesiyle 5271 sayılı CMKya aykırı bularak kararı düzelterek onaylamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/17437 E.  ,  2025/25106 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/925 E., 2022/1496 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'ın temyiz isteminin, mahkûmiyete yeterli ve somut delil olmadığı, önceki sabıkası nedeniyle cezalandırma yapıldığı, sanık ...'ün temyiz isteminin, beraat kararının kaldırılarak hapis cezası verilmesinin hatalı olduğu, beraat kararı verilmesi, sanık ...'in temyiz isteminin, arabada bulunan malzemelerle ilgisi olmadığına, kanıtların mahkûmiyet kararı verilmesine elverişli olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı hareket edilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 8. fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınarak tahsiline” karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.