Bilişim sistemleri aracılığıyla hırsızlık suçunda Bölge Adliye Mahkemesince kanuna aykırı duruşmasız bozma kararı verilmesi ve ilk derece mahkemesinin buna istinaden verdiği hükmün hükümsüzlüğü.
Özet: Metin, bilişim sistemleri kullanılarak hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin istinaf incelemesinde, bölge adliye mahkemesinin sanığın hakları hatırlatılmadan ve usulüne aykırı sorgulanması sebebiyle bozma kararı vermesinin hukuka aykırı olduğunu belirtir; zira duruşma açmaksızın bozma kararı verilmesini gerektiren sınırlı haller dışında, bölge adliye mahkemesinin davanın yeniden görülmesine karar vererek duruşma yapması gerekirken, dosya üzerinden bozma kararı vermesi ve bunun sonucunda ilk derece mahkemesinin kanuni dayanaktan yoksun hüküm kurmasının hükümsüzlükle sonuçlandığını ve temyiz kanun yoluna başvurma hakkını ihlal ettiğini vurgulamaktadır.
2. Ceza Dairesi         2023/22594 E.  ,  2025/24592 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/377 E., 2023/152 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, “şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2019/179 Esas, 2021/138 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/756 Karar sayılı kararı ile “…İncelenen dosya içeriğine göre; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere; Katılanın ... ... Şubesindeki hesabına internet bankacılığı üzerinden giriş yaparak katılanın hesabından 5.700 TL parayı ... Bankasında bulunan ... isimli sanığın ... numaralı IBAN numarasına havale edildiği, 05...55 numaralı cep telefonuna da 30 TL yükleme yapıldığı, sanığın kendi adına gönderilmiş olan bu parayı ATM'den çektiği ilk derece mahkemesince de sabit görülen istinafa konu eylemlerin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık” suçunu oluşturacağı, bu suç için kanunda öngörülen hapis cezasının alt sınırının 5 yıl olduğu, CMK'nun 196. maddesinin amir hükmü gereğince alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçların sorgusu sırasında sanığın esas mahkemesindeki duruşmada bizzat yada SEGBİS marifeti ile hazır bulundurulması gerektiğinin anlaşılması karşısında, her ne kadar sanık 21/10/2020 tarihli duruşmaya katılmış ise de; hakları hatırlatılıp savunmasının alınmadığı, sanığın sorgusunun mahkemesince bizzat yapılması yerine istinabe suretiyle sorguya çekilmesi ve savunmasının talimat mahkemesince alınmasından” bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, hukuka kesin aykırılık hâllerini düzenleyen yine aynı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde yer alan “hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması” kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır. Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur. Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2021/754 Esas, 2021/756 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2022 tarihli ve 2021/460 Esas, 2022/878 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğnâme'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.