Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığı ihlali suçundan temyiz istemini reddederken hırsızlık suçuna ilişkin istinaf ret kararını onadı.
Özet: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı yapılan temyiz incelemesinde, Yüksek Mahkeme konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden temyiz istemini kanunen temyiz edilemez olması sebebiyle reddederken, hırsızlık suçu yönünden sanık ve müdafiinin hırsızlık kastı olmadığı, şikayetin geri çekildiği gibi itirazlarını değerlendirmiş ve bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmederek istinaf ret kararını onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/24735 E.  ,  2025/24522 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2887 E., 2023/88 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2022/2887 E., 2023/88 K. sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, ''suç işleme kastı ile hareket etmediği halde konut dokunulmazlığının ihlâli ve hırsızlık suçlarından ağır derecede cezalandırıldığına, şikâyetin bulunmadığına, şikâyetçi Emniyette vermiş olduğu beyanında sadece telefonunun kendisinde olabileceği düşüncesiyle telefonun kendisinden alınarak tarafına verilmesini talep ettiğine, kolluk görevlilerince kendisinden telefon istenildiğinde aracının anahtarını vererek telefonun aracından alınarak şikâyetçiye teslim edilmesini sağladığına, kararın bozulmasına
''; sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, ''sanığın atılı suçları işlemediğine, sanık ile şikâyetçinin 7 aydır süren bir birlikteliklerinin olduğuna ve tarafların aynı evde ikamet ettiklerine, birlikte yaşadıkları evin anahtarının sanıkta bulunduğuna, sanığın şikâyetçinin evine izinsiz girerek konut dokunulmazlığını ihlal etmesi gibi bir durum söz konusu olmadığına, olay günü her ne kadar sanık suça konu telefonu almış ise de hırsızlık kastının olmadığına, şikâyetçi ...'in şikayetinden vazgeçtiğine, şikâyetçi kovuşturma aşamasındaki beyanında sanığın suçu işlemediğini ve aralarındaki anlaşmazlık dolayısı ile sanığı kendisinden uzaklaştırmak istemesi sebebi ile sanığın hırsızlık yaptığını ve evine zorla girdiğini söylediğini beyan ettiğine, bahsi geçen olay sonrasında şikâyetçi sanık aleyhine uzaklaştırma kararı aldığına, fakat 15/11/2021 tarihli dilekçesinde bahsi geçen uzaklaştırma kararını yaşamış oldukları küçük tartışma neticesinde psikolojik ilaçların etkisinde talep ettiğini ve sanığın bahsi geçen olay kapsamında kendisine yönelik herhangi bir şantaj, tehdit, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlalinin olmadığından bahsettiğine ve sanık hakkında verilen uzaklaştırma kararının kaldırıldığına, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına karar verilmesine
'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.