Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerini reddederek hükmü onadı.
Özet: Yüksek mahkeme, hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz incelemesi sonucunda hukuka uygun bularak onamıştır; sanığın suçsuz olduğu, olay yerinde olmadığı, yeterli delil bulunmadığı ve çalınan bir şey olmadığı yönündeki temyiz itirazları ile müdafiinin sanığın alibisini ve delil yetersizliğini ileri süren talepleri yerinde görülmeyerek reddedilmiş, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddi kararı da hukuka uygun bulunmuştur.
2. Ceza Dairesi         2023/24591 E.  ,  2025/24513 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3776 E., 2023/1127 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''atılı suçu işlemediğine, suça konu dairenin boş olduğuna, çalınan herhangi bir şeyin olmadığına, şikâyetin bulunmadığına, söz konusu olayın hırsızlık amaçlı olmadığının kesin ve net olduğuna, hırsızlık suçundan beraatine karar verilmesine'' ilişkin, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise; ''sanığın olay günü ve saatinde olay yerinde olmadığını beyan ettiğine, olay yerindeki çanta ve içindeki aletlerin üzerinden elde edilen 5 adet parmak izinden bir tanesinin sanığın parmak izine benzetildiğine, diğer 4 parmak izi hakkında herhangi bir tespit yapılamadığına, diğer parmak izlerinin sahibi veya sahiplerinin olay gecesi olay yerine girerek suça konu eylemleri gerçekleştirmiş olabileceğine, HTS kayıtları incelendiğinde sanığın olay günü olay yeri olan Darıca'da değil İstanbul'da olduğunun anlaşılacağına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için her türlü şüpheden uzak somut delillerin varlığının zorunlu olduğuna, hükmün bozulmasına, davanın yeniden görülmesine karar verilirse İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.